کریستینا ریچی

ریچی در سن نه سالگی در فیلم «ماهی‌های زرد» (۱۹۹۰) به صحنهٔ سینما گام نهاد و سپس نقش شکست‌ناپذیری به عنوان چهارشنبهٔ آدامز در «خانوادهٔ آدامز» (۱۹۹۱) و ادامهٔ آن را ایفا کرد. ظاهر شدن در «کاسپر» و «اکنون و آنگاه» (هر دو ۱۹۹۵) باعث شد او به یک «آیکون نوجوان» تبدیل شود. در سن ۱۷ سالگی، با «برف سرد» (۱۹۹۷) به نقش‌های بزرگسالانه رفت و این امر منجر به نقش در فیلم‌هایی مانند «بافالو ۶۶»، «پکر» و «خلاف جنس مخالف» (همه ۱۹۹۸) شد. او برای بازی‌هایش در «ساپی هولو» (۱۹۹۹) و «مونتر» (۲۰۰۳) تحسین شد. سایر فیلم‌های او شامل «ترس و بی‌ثباتی در لاس وگاس» (۱۹۹۸)، «پروزاک نیشن» (۲۰۰۱)، «پمپکین» (۲۰۰۲)، «هر چیز دیگر» (۲۰۰۳)، «مار شترهای سیاه» (۲۰۰۶)، «اسریعر ریسر» (۲۰۰۸) و «اسمورف‌ها ۲» (۲۰۱۳) هستند. با وجود اینکه بیشتر شناخته شده است به خاطر کار در تولیدات مستقل، ریچی در بسیاری از فیلم‌های پرفروش ظاهر شده است — تا به امروز، فیلم‌های او بیش از ۱.۴ میلیارد دلار فروش داشته‌اند.

در تلویزیون، ریچی در فصل نهایی «آلی مک‌بیل» (۲۰۰۲) به عنوان لیزا بامپ ظاهر شد و برای نقش مهم‌اش در «گری‌های آنا» در سال ۲۰۰۶ تحسین شد. او همچنین در سریال «پن آم» (۲۰۱۱–۱۲) به عنوان مگی رایان بازی کرد و تهیه‌کننده و بازیگر سریال‌های «کرونیک‌های الیزابت بوردن» (۲۰۱۵) و «ز: آغاز همه چیز» (۲۰۱۷) بود. علاوه بر این، ریچی صداپخش شخصیت‌هایی در چندین فیلم انیمیشنی کرده و صداپخش بازی‌های ویدئویی «حکایت اسپایرو: طلوع مار» و «اسریعر ریسر: بازی ویدئویی» (هر دو ۲۰۰۸) را نیز بر عهده گرفت. در سال ۲۰۱۰، او در صحنهٔ بروادویی «زمان ایستاده است» به صحنهٔ نمایش بروزرسانی کرد.