دین ریسنر

پدر ریسنر، چارلز ریسنر، کارگردان فیلم‌های صامت آلمانی-آمریکایی بود و دین بازیگری در سینما را از سن پنج سالگی با نام «دینکی دین» آغاز کرد. شاخص‌ترین نقش‌آفرینی او در فیلم «زائر» (۱۹۲۳) اثر چارلی چاپلین بود. دوران بازیگری او در این سنین کودکی به این دلیل به پایان رسید که مادرش می‌خواست فرزندش کودکی واقعی داشته باشد. در بزرگسالی، نخستین شغل او در سینما، نویسندگی مشترک فیلم «رمز و راز سرویس مخفی» (۱۹۳۹) با بازی رونالد ریگان بود.

ریسنر برای کارگردانی فیلم «بیل و کو» (۱۹۴۸)، یک فیلم بلند که بازیگران آن پرندگان واقعی با لباس‌های انسانی بودند و در کوچک‌ترین صحنه فیلم‌برداری جهان نقش‌آفرینی می‌کردند، برنده جایزه اسکار شد.

در طول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، ریسنر عمدتاً در تلویزیون فعالیت داشت؛ از جمله نگارش فیلم‌نامه برای سریال‌های «راه‌پوست» (Rawhide) و اپیزود «جاذبه گردشگری» از مجموعه «حد نهایی» (The Outer Limits)، هرچند که گهگاه در فیلم‌های بلندی مانند «داستان هلن مورگان» نیز مشارکت می‌کرد. در سال ۱۹۶۸، او شغلی برای کار بر روی فیلم اکشن کلینت ایستوود به نام «کلک کوگان» به دست آورد و این امر به نوبه خود باعث شد تا در طول دهه ۱۹۷۰ فیلم‌نامه چندین اثر دیگر ایستوود را بنویسد. ریسنر در سال ۱۹۷۱ به نگارش فیلم‌نامه‌های دو فیلم از ایستوود یعنی «برای من مه پخش کن» و «هری کثیف» (نسخه اصلی) کمک کرد. در سال ۱۹۷۳، او بازنویسیِ بدون درج نام را برای فیلم «دشت‌های باهو» انجام داد و در سال ۱۹۷۶ یکی از نویسندگان فیلم‌نامه «مجری»، سومین فیلم از مجموعه مهیج «هری کثیف»، بود. در همان سال، او فیلم‌نامه مینی‌سریال پرمخاطب شبکه NBC به نام «مرد غنی، مرد فقیر» با بازی نیک نولت را نوشت. در سال ۱۹۷۹، او پیش‌نویس اولیه‌ای برای فیلم‌نامه «پدرخوانده: قسمت سوم» نوشت، اما زمانی که فرانسیس فورد کوپولا و ماریو پوزو در نهایت توافق کردند تا بر روی سومین فیلم از این مجموعه با یکدیگر همکاری کنند، فیلم‌نامه او کنار گذاشته شد.

ریسنر به نویسندگی در دهه ۱۹۸۰ نیز ادامه داد، هرچند بیشتر آثار او در آن دوره بدون درج نام در تیتراژ بودند. از آن فیلم‌ها می‌توان به «کشتی» (Das Boot)، «نیش ۲» و «مرد ستاره‌ای» اشاره کرد.

ریسنر در سال ۲۰۰۲ بر اثر مرگ طبیعی درگذشت. او با مایلیا نورمی، بازیگر که بیشتر با نام میزبان فیلم‌های ترسناک «وامپیرا» شناخته می‌شود، ازدواج کرده بود.