داین لین

دو فیلمی که می‌توانستند او را به شهرت ستاره‌گونه برسانند، «خیابان‌های آتشین» و «کاتان کلاب» بودند، اما هر دو از نظر تجاری و انتقادی شکست خوردند و باعث رکود حرفه‌ای او شدند. پس از یک وقفه، لین به بازیگری بازگشت و در فیلم‌های «شهر بزرگ» و «هشدار به خانم‌ها» ظاهر شد، اما تا سال ۱۹۸۹ که در مینی‌سریال تلویزیونی محبوب و مورد تحسین منتقدان «لونسم داو» بازی کرد، تاثیر چندانی بر مخاطبان گسترده نداشت. او برای این نقش نامزد دریافت جایزه امی شد. لین تا سال ۱۹۹۹ که برای نقش خود در فیلم «راهپیمایی در ماه» مورد توجه بیشتری قرار گرفت، به شهرت خود اضافه کرد و پس از آن در کنار جورج کلونی و مارک والبرگ در فیلم پرفروش سال ۲۰۰۰ «طوفان کامل» ظاهر شد.

او به ویژه برای فیلم «خیانت» در سال ۲۰۰۲ مورد ستایش و تقدیر قرار گرفت و جوایز ماهواره‌ای، انجمن منتقدان فیلم نیویورک و انجمن ملی منتقدان فیلم را به عنوان بهترین بازیگر زن در یک فیلم درام دریافت کرد. بازی او در فیلم «خیانت» همچنین نامزدهای جایزه اسکار، گلدن گلوب و انجمن بازیگران سینما را برای بهترین بازیگر زن به همراه داشت. او همچنین برای بازی در فیلم بلافاصله بعدی «زیر آفتاب توسکانی» مورد ستایش شدید منتقدان قرار گرفت. در بیشتر بقیه دهه، او به طور متناوب به عنوان بازیگر اصلی در فیلم‌های عاشقانه‌ای مانند «باید سگ‌ها را دوست داشت» (۲۰۰۵) و «شب‌های رودانت» (۲۰۰۸) و فیلم‌های تریلری مانند «مردم خشن» (۲۰۰۵)، «هالیوودلند» (۲۰۰۶) و «غیرقابل ردیابی» (۲۰۰۸) ظاهر شد.

او در چهار فیلمی که فرانسیس فورد کوپولا کارگردانی کرده است ظاهر شده است: «آوتسایدرز»، «رامبل فیش»، «کاتان کلاب» و «جک». او همچنین در یک فیلمی که همسر او، النور کوپولا، کارگردانی کرده است ظاهر شده است: «پاریس می‌تواند منتظر بماند».

او همچنین نقش مکرر مارثا کنت، مادر خوانده سوپرمن، را در فیلم «مرد فولاد» (۲۰۱۳) بازی کرد و در فیلم‌های بعدی دنیای سینمایی دی‌سی ظاهر شد. آخرین فیلم او فیلم نو-وسترن سال ۲۰۲۰ «بگذار او برود» است.