جرد لتو

او پس از نقش‌هایی در «خط قرمز نازک» (۱۹۹۸)، «مبارز» (۱۹۹۹)، «دختر ممنوعه» (۱۹۹۹) و «آمریکایی پاک» (۲۰۰۰)، و نقش اصلی در «افسانه شهری» (۱۹۹۸)، برای نمایش «هری گلدفار»، معتاد به هروئین در «سمفونی برای یک رؤیا» (۲۰۰۰) به تحسین عمومی رسید. او شروع کرد به تمرکز بیشتر بر موسیقی و سپس به بازی با «اتاق پناه» (۲۰۰۲)، «آلکساندر» (۲۰۰۴)، «پادشاه جنگ» (۲۰۰۵)، «دل‌های تنها» (۲۰۰۶)، «فصل ۲۷» (۲۰۰۷) و «آقای هیچ‌کس» (۲۰۰۹) بازگشت. اجرای او به عنوان زن دگلا در «خریداران دالاس» (۲۰۱۳) او را برای دریافت جایزه آکادمی، جایزه گلدن گلوب و جایزه سکورتس گارگ برای بهترین بازیگر نقش مکمل به ارمغان آورد. او در «سایو اسکوئی» (۲۰۱۶)، «بلید رنر ۲۰۴۹» (۲۰۱۷)، «دیزی لیت ثینز» (۲۰۲۱) و «هاوس آف گوکی» (۲۰۲۱) نقش کرد، که دو آخر نامزدی برای جایزه گلدن گلوب و جایزه سکورتس گارگ برای بهترین بازیگر نقش مکمل را برای او به ارمغان آوردند.

لئتو خواننده اصلی، نوازنده چند ساز و نویسنده اصلی «سی‌ثانیه تا مارس» بود، گروهی که با برادرش شانلی لئتو، که بزرگ‌تر است، تشکیل داد. اولین آلبوم آن‌ها، «سی‌ثانیه تا مارس» (۲۰۰۲)، با نقدهای مثبت اما موفقیت تجاری محدودی داشت. این گروه با انتشار دومین آلبومشان، «دل زیبا دروغ» (۲۰۰۵)، به شهرت جهانی رسید. انتشارهای بعدی آن‌ها، «این است جنگ» (۲۰۰۹) و «عشق، وسواس، ایمان و رؤیا» (۲۰۱۳)، موفقیت انتقادی بیشتری به دست آوردند و پنجمین آلبومشان، «آمریکا» (۲۰۱۸)، موفقیت تجاری جدیدی را نشان داد. تا سپتامبر ۲۰۱۴، آن‌ها بیش از ۱۵ میلیون آلبوم در سراسر جهان فروختند.

لئتو یک بازیگر متد در نظر گرفته می‌شود که به وفاداری و پژوهش مداومش با نقش‌هایش شهرت دارد. او اغلب برای مدت زمان برنامه‌های فیلم‌برداری فیلم‌هایش کاملاً در نقش می‌ماند، حتی تا حدی که بر سلامت‌اش تأثیر منفی می‌گذارد. همچنین به خوبی انتخاب نقش‌هایش معروف است.

توضیح بالا از مقاله ویکی‌پدیای جاريد لي‌تو، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.