جان مالکوویچ

مالکوویچ فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۷6 به عنوان یکی از اعضای اصلی «شرکت تئاتر استپ‌پولف» در شیکاگو آغاز کرد. او به نیویورک نقل مکان کرد و در نمایش «غرب حقیقی» اثر سام شپارد (۱۹۸۰) که توسط استپ‌پولف روی صحنه می‌رفت، به ایفای نقش پرداخت. او نخستین بار در برادوی با نقش بیف در بازآفرینی نمایش «مرگ فروشنده» اثر آرتور میلر (۱۹۸۴) به روی صحنه رفت. او نمایش «سرایدار» اثر هارولد پینتر (۱۹۸۶) را کارگردانی کرد و در نمایش «بسوزانش» اثر لنفورد ویلسون (۱۹۸۷) به ایفای نقش پرداخت.

مالکوویچ برای بازی در فیلم‌های «مكان‌هایی در قلب» (۱۹۸۴) و «در خط آتش» (۱۹۹۳) نامزد دریافت دو جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به «میدان‌های کشتار» (۱۹۸۴)، «امپراتوری خورشید» (۱۹۸۷), «روابط خطرناک» (۱۹۸۸)، «موش‌ها و آدم‌ها» (۱۹۹۲)، «کان ایر» (۱۹۹۷)، «قماربازان» (۱۹۹۸)، «بودن در نقش جان مالکوویچ» (۱۹۹۹)، «سایه خون‌آشام» (۲۰۰۰)، «بازی ریپلی» (۲۰۰۲)، «جانی انگلیش» (۲۰۰۳)، «پس از خواندن بسوزان» (۲۰۰۸) و «رد» (۲۰۱۰) اشاره کرد. او همچنین تهیه‌کنندگی فیلم‌هایی چون «دنیای ارواح» (۲۰۰۱)، «جونو» (۲۰۰۷) و «مزایای سر به‌زیو بودن» (۲۰۱۲) را بر عهده داشته است.

او برای فعالیت‌های تلویزیونی‌اش، جایزه ایمی ساعات پربیننده بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در یک مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی را برای «مرگ فروشنده» (۱۹۸۵) دریافت کرد. دیگر نقش‌آفرینی‌های نامزد جایزه ایمی او برای بازی در نقش هرمن جی. منکیه‌ویتس در فیلم «آرکی‌او ۲۸۱» (۱۹۹۹) و شارل تالیران در «ناپلئون» (۲۰۰۲) بودند. از دیگر نقش‌های تلویزیونی او می‌توان به «استخوان‌های ضربدری» (۲۰۱۴)، «میلیاردها» (۲۰۱۹–۲۰۱۸)، «پاپ جدید» (۲۰۲۰) و «نیروی فضایی» (۲۰۲۲–۲۰۲۰) اشاره کرد.