کاترین هیگل

او فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان مدل کودک با آژانس مدلینگ «ویلهمینا» آغاز کرد، پیش از آنکه به بازیگری روی آورد. او نخستین فیلم سینمایی خود را با «آن شب» (۱۹۹۲) تجربه کرد و پس از آن در فیلم‌های «پدر من، قهرمان من» (۱۹۹۴) و «محاصره ۲: قلمرو تاریکی» (۱۹۹۵) ظاهر شد. هایگل سپس نقش ایزابیل اوانز را در مجموعهٔ تلویزیونی «رازول» (۱۹۹۹–۲۰۰۲) از شبکهٔ WB به دست آورد که برای آن نامزد دریافت جایزه‌های ساترن و تین چویز شد.

او سپس در فیلم‌های کمدی-رومانتیک موفق در گیشه از جمله «باردار» (۲۰۰۷)، «۲۷ لباس» (۲۰۰۸)، «حقیقت زشت» (۲۰۰۹)، «قاتلان» (۲۰۱۰)، «زندگی آن طور که می‌شناسیمش» (۲۰۱۰) و «شب سال نو» (۲۰۱۱) به ایفای نقش پرداخت. او همچنین در فیلم‌های «زیزیو رود» (۲۰۰۶)، «عروسی بزرگ» (۲۰۱۳) و «فراموش‌نشنی» (۲۰۱۷) حضور یافت. هایگل در چندین فیلم دیگر که اکران محدود داشتند نیز نقش‌آفرینی کرده است؛ از جمله «جکی و رایان» (۲۰۱۴)، «خانهٔ شیرین جهنم» (۲۰۱۵) و «عروسی جنی» (۲۰۱۵).

او همچنین تهیه‌کنندهٔ اجرایی در نقش‌های اصلی تلویزیونی خود بوده است که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به مجموعهٔ تلویزیونی کوتاه‌مدت «امور دولت» از شبکهٔ NBC (۲۰۱۴–۲۰۱۵)، مجموعهٔ نتفلیکس «کوچه فایرفلای» (۲۰۲۱–اکنون) و مینی‌سریال در راهِ «وودهال» اشاره کرد. او همچنین صداپیشگی را در انیمیشن «عملیات آجیلی» (۲۰۱۴) و دنبالهٔ آن در سال ۲۰۱۷ بر عهده داشته است. هایگل همچنین در دو فصل پایانی مجموعهٔ شبکهٔ USA Network یعنی «سوتس» (suits) (۲۰۱۸–۲۰۱۹) نقش اصلی را بر عهده داشت.