لورا لینی

لینی نخستین بار در سال ۱۹۹۰ روی صحنهٔ برادوی رفت و پس از آن برای نمایش‌های بازآفرینی‌شدهٔ «بوتهٔ آزمایش» در سال ۲۰۰۲، اجرای اصلی «دیده نشده» در سال ۲۰۰۴، «زمان می‌ایستد» در سال ۲۰۱۰، «نام من لوسی بارتون است» در سال ۲۰۲۰ و بازآفرینی «روباه‌های کوچک» در سال ۲۰۱۷، نامزد دریافت جایزهٔ تونی شد. در تلویزیون، او نخستین جایزهٔ امی خود را برای فیلم تلویزیونی «زنبق وحشی» (۲۰۰۱) به دست آورد و پس از آن برای بازی در سریال کمدی «فریژر» (۲۰۰۳–۲۰۰۴) و مینی‌سریال «جان آدامز» (۲۰۰۸) برندهٔ جایزه‌های دیگری شد. او از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ در سریال «سی بزرگ» از شبکهٔ شوهیم ایفای نقش کرد که برای آن در سال ۲۰۱۳ چهارمین جایزهٔ امی خود را دریافت نمود و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ نیز در سریال جنایی «اوزارک» از محصولات نتفلیکس بازی کرد.

لینی همچنین بازیگر شناخته‌شده‌ای در سینما است. او نخستین نقش سینمایی خود را با نقشی کوتاه در فیلم «روغن لورنزو» (۱۹۹۲) آغاز کرد و سپس برای بازی در فیلم‌های درام «تو می‌توانی روی من حساب کنی» (۲۰۰۰)، «کینزی» (۲۰۰۴) و «خانواده ساویج» (۲۰۰۷) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. او همچنین به خاطر نقش‌آفرینی‌هایش در فیلم‌های «کهن‌الگوی ترس» (۱۹۹۶)، «نمایش ترومن» (۱۹۹۸)، «رودخانه مرموز» و «در واقع عشق» (هر دو در سال ۲۰۰۳)، «ماهی مرکب و نهنگ» (۲۰۰۵), «خاطرات پرستار بچه» (۲۰۰۷)، «هاید پارک روی هادسون» (۲۰۱۲)، «آقای هولمز» (۲۰۱۵)، «سالی» و «حیوانات شب‌زی» (هر دو در سال ۲۰۱۶) شناخته شده است.