پرش به محتوا
ساسکیا ریوز

ساسکیا ریوز

Saskia Reeves

بازیگر
تاریخ تولد
۱۶ اوت ۱۹۶۱ (۶۵ ساله)
محل تولد
Paddington, London, England, UK
آثار در سایت
۱
میانگین امتیاز IMDb
۸٫۱

ساسکیا ریوز (زاده ۱۶ اوت ۱۹۶۱) بازیگر بریتانیایی است که شاید بیشتر به خاطر نقش‌آفرینی‌هایش در فیلم‌های «چشمانم را ببند» (۱۹۹۱) و «شناسنامه جعلی» (۱۹۹۵) و مینی‌سریال سال ۲۰۰۰ به نام «تل‌ماسه فرانک هربرت» شناخته می‌شود.

ریوز که در لندن از مادری هلندی و پدری انگلیسی متولد شده و بزرگ شده است، در مدرسه موسیقی و درام گیلدهال در لندن تحصیل کرد و از آن زمان با کارگردانانی چون مایک لی، استیون پولیاکوف، مایکل وینترباتم و نیکلاس هایتنر همکاری داشته است.

او در اوایل دوران حرفه‌ای خود در نمایش‌های عروسکی و جنگ‌های شادیِ طنزآمیز در تئاتر جامعه کاونت گاردن به اجرا پرداخت.

از آثار تلویزیونی او می‌توان به «ماموران امنیت داخلی» و اپیزود پایانی «بدن‌ها» اشاره کرد. فعالیت‌های تئاتری او شامل اجراهایی در تئاتر ملی و رویال کورت لندن و همچنین تورهای بین‌المللی است.

علاوه بر بازیگری، ریوز به کار صداپیشگی نیز مشغول است، از جمله صداپیشه تبلیغات تجاری و راوی (کتاب‌خوانی) برای وب‌سایت VocalPoint.net.

در سال ۲۰۰۸، او در بازآفرینی نمایش «سلام و خداحافظ» اثر اثول فوگارد توسط تئاتر تورینگ انگلیس، در استودیوهای ترافالگار در لندن به ایفای نقش پرداخت.

در سال ۲۰۱۰، او در نقش «آن داروین»، همسر قایقران معروفِ ناپدیدشده جان داروین (با بازی برنارد هیل) در فیلم «مرد قایقران» (دراماتیزه‌کردن پرونده ناپدید شدن جان داروین برای شبکه BBC4) و همچنین در سریال «لوتر» از شبکه BBC1 بازی کرد.

در سال ۲۰۱۱، ریوز نقش مادر سالار خانواده، «آنا برانگون»، را در بخش اول از اقتباس دو قسمتی ویلیام ایوری از رمان‌های دی. اچ. لارنس به نام‌های «رنبو» (رنبو) و «زنان عاشق» که نخستین بار از شبکه BBC4 پخش شد، ایفا کرد.

آثار

★ ۸٫۱فصل ۶ قسمت ۶

تیمی از ماموران اطلاعاتی بریتانیا را دنبال می کند که به دلیل اشتباهات پایان کار خود به عنوان بخش تخلیه MI5 خدمت می کنند.

مشاهده جزئیات

اسب‌های آرام

نقش: Catherine Standish
جنایی، درام۲۰۲۲

کارنامه به ترتیب سال

سالعنواننقشامتیازنوع
۲۰۲۲اسب‌های آرامSlow HorsesCatherine StandishIMDb۸٫۱سریال

همکاران پرتکرار

جک لودن۱ اثر مشترک
کریستوفر چونگ۱ اثر مشترک
گری اولدمن۱ اثر مشترک
هوگو ویوینگ۱ اثر مشترک