تام هنکس

هنکس با بازی در نقش‌های اصلی فیلم‌های کمدی «اسپلش» (۱۹۸۴) و «بزرگ» (۱۹۸۸) به شهرت رسید. او برای بازی در نقش یک وکیل همجنس‌گرا که مبتلا به ایدز است در فیلم «فیلادلفیا» (۱۹۹۳) و نقش جوانی با ضریب هوشی پایین‌تر از میانگین در فیلم «فارست گامپ» (۱۹۹۴)، توانست دو جایزهٔ اسکار متوالی بهترین بازیگر مرد را از آن خود کند. هنکس در پنج فیلم با استیون اسپیلبرگ، کارگردان سینما، همکاری کرده است: «نجات سرباز رایان» (۱۹۹۸)، «اگه می‌تونی منو بگیر» (۲۰۰۲)، «ترمینال» (۲۰۰۴)، «پل جاسوس‌ها» (۲۰۱۵) و «پست» (۲۰۱۷)؛ و همچنین مینی‌سریال «جوخه برادران» در سال ۲۰۰۱ که او را به‌عنوان کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس نیز معرفی کرد.

از دیگر فیلم‌های برجستهٔ هنکس می‌توان به کمدی‌های رمانتیک «بی‌خواب در سیاتل» (۱۹۹۳) و «نامه داری» (۱۹۹۸)؛ فیلم‌های درام «آپولو ۱۳» (۱۹۹۵)، «مسیر سبز» (۱۹۹۹)، «دورافتاده» (۲۰۰۰)، «جاده‌ای به سوی perdition [پردیشن]» (۲۰۰۲) و «اطلس ابر» (۲۰۱۲)؛ و درام‌های زندگی‌نامه‌ای «نجات آقای بنکس» (۲۰۱۳)، «کاپیتان فیلیپس» (۲۰۱۳)، «سالی» (۲۰۱۶) و «روزی زیبا در محله» (۲۰۱۹) اشاره کرد. او همچنین در نقش اصلی مجموعه فیلم‌های رابرت لانگدون ظاهر شده و به عنوان صداپیشهٔ شخصیت «کلانتر وودی» در مجموعه انیمیشن‌های «داستان اسباب‌بازی» ایفای نقش کرده است.