اوما تورمن

تورمن به عنوان یکی از بازیگران زن مطرح هالیوود جایگاه خود را تثبیت کرد و از دیگر آثار برجسته او می‌توان به «هنری و ژون» (۱۹۹۰)، «حقیقت درباره گربه‌ها و سگ‌ها» (۱۹۹۶)، «بتمن و رابین» (۱۹۹۷)، «گاتاکا» (۱۹۹۷)، «بینوایان» (۱۹۹۸)، «حق‌الزحمه» (۲۰۰۳)، «تهیه‌کنندگان» (۲۰۰۵)، «دوست‌دختر سابق فوق‌العاده من» (۲۰۰۶)، «پرسی جکسون و المپ‌نشینان: دزد صاعقه» (۲۰۱۰)، «نیمفومانیاک» اثر لارس فون ترییر (۲۰۱۳) و «خانه‌ای که جک ساخت» (۲۰۱۸) اشاره کرد. در سال ۲۰۱۱، تورمن یکی از اعضای هیئت داوران بخش مسابقه اصلی در شصت و چهارمین جشنواره فیلم کن بود و در سال ۲۰۱۷ به عنوان رئیس هیئت داوران بخش «نوعی نگاه» در هفتادمین دوره این جشنواره انتخاب شد. تورمن نخستین تجربه بازیگری خود در برادوی را با نمایش «زن پاریسی» (۲۰۱۷–۲۰۱۸) پشت سر گذاشت.

تورمن برای بازی در فیلم تلویزیونی «کوری هیستریال» (۲۰۰۲) که برای شبکه HBO ساخته شده بود، برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن در یک فیلم تلویزیونی شد و برای حضور در پنج اپیزود از سریال موزیکال «اسمش» (۲۰۱۲) از شبکه NBC، نامزد دریافت جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر زن مهمان در یک سریال درام گردید. تورمن همچنین در مینی‌سریال «سیلی» (۲۰۱۵) و سریال «شیادان» (۲۰۱۷–۲۰۱۸) به ایفای نقش پرداخته است.